Stedenbouwkundig ontwerp voor een woonwijk van ca. 600 woningen in de stadsrand van Groningen. De locatie ligt op de uitlopers van de zandrug tussen Groningen en Eelde. Een landschap dat plaats biedt aan een rijke verzameling van losse fragmenten; landgoederen, natuurreservaten, vakantiehuizen, boerenhoeves en conferentieoorden worden door een oude straatweg aaneengeregen. Het plan bouwt hierop voort en is ontworpen als een lappendeken van grotere en kleinere enclaves. Een habitat van wooneilanden gegroepeerd rondom die ene grote enclave, de Piccardthofplas. Door de plas zowel watertechnisch als ruimtelijk verder te isoleren blijft de unieke natuurwaarde van de brakwaterplas gewaarborgd. Resultaat is dat men niet aan maar om de plas woont. De plas is de "genius loci" die het plan als een collectief geheim bezielt. Het plan is ontworpen in opdracht van de gemeenten Groningen en Eelde.

Het ontwerp behelst de stedenbouwkundige uitwerking van een deel van de woonwijk Nesselande en is gemaakt in opdracht van de gemeente Rotterdam. Centraal staat de ambitie om een waterrijk en exclusief woonmilieu te realiseren dat gefaseerd kan worden ontwikkeld. De zee van eigen kavels wordt gestructureerd door het stelsel van waterlopen, de woondijkjes, de "mikado's" en door de subtiele menging met projectmatig te ontwikkelen woongebouwen. Deze aan elkaar verwante gebouwen vormen in het "welstandsvrije" woonlandschap een verspreid patroon van markante architectonische ankerpunten. Het ontwerp is gemaakt samen met H+N+S Landschapsarchitecten en bevat 520 woningen.

Zie ook architectuur lokaal.

Stedenbouwkundig plan en landschapsontwerp voor het heuvelland aan de zuidwestrand van Heerlen.

In het plan is vormgegeven aan een ruimtelijk concept waarin hoogwaardig suburbaan wonen een nieuwe landschappelijke kwaliteit toevoegt aan het bestaande bosareaal. Het suburbane wonen is ontworpen als een landschap van grote kavels en tuinen. In dit woonlandschap is de wijze waarop het regenwater wordt afgevoerd gebruikt als een ruimtelijk structurerend principe. Dit heeft geresulteerd in een terrassenlandschap met graften en grubben dat de landschappelijke en ecologische waarde van het nabijgelegen bos ondersteunt.

In het plan staat de vrijheid voor individuele bewoners om het eigen domein vorm te geven centraal. Paradoxaal genoeg resulteert dit in een set uitgekiende strategische spelregels die de individuele vrijheid een solide kader verschaft.